ตลาดน้ำอัมพวา จ.สมุทรสงคราม

 

 

 

ตอนเช้าตื่นแต่เช้าเพราะต้องไปเคลียร์เรื่องน้ำ

โดนขโมยมิเตอร์น้ำ บ้านอื่นก็โดนขโมยไปหลายราย

ตอนแรกนึกว่าโดนตัดน้ำ กลับมาจากต่างจังหวัด

จะอาบน้ำไม่มีน้ำอาบ ต้องไปเอาน้ำกินมาใช้อาบแทน

เช้ามารีบตื่นไปแจ้งที่สำนักงาน เจ้าหน้าที่เค้าก็ชี้แจ้ง

เรื่องราว เราก็อารมณ์เย็นลงเค้ารีบมาแก้ไขให้เลย

 

 

 

 

 

ขโมยนี่มันน่ากลัวจริงๆๆ ขนาดมิเตอร์น้ำยังขโมย

หลังจากเคลียร์เรื่องเสร็จ ก็รีบกลับมาอาบน้ำแต่งตัว

เตรียมไปเที่ยวตลาดน้ำที่สมุทรสงคราม นัดน้องไว้

ตอนสิบโมงเช้า ขับรถไปถึงใช้เวลาร่วมชั่วโมงครึ่ง

เริ่มต้นไปที่ตลาดน้ำอัมพวา ถ้าไปตอนเย็นคงสวยกว่านี้

ไม่ได้ซื้อของอะไรมาก ส่วนใหญ่กิน แล้วก็กิน *(^ _ ^)*

 

 

 

 

 

ซื้อเสื้อกล้ามมา 1 ตัว สกรีนลายอัมพวา (เสื้อปลาทู)

แล้วก็ที่หนีบภาพติดกระจก สวยๆ น่ารักๆ ทั้งนั้น

นอกนั้นก็หมดไปกับการกิน ตอนเที่ยงกินส้มตำ

ที่ร้าน.....(จำชื่อไม่ได้ +++) ส้มตำอร่อยมากๆๆๆๆ

ร้านส้มตำร้านนี้ตอนแรกที่เข้าไปนั่งกินคิดว่าท่าทาง

จะไม่อร่อย พอกินไปปิ๊งเลย ปรุงรสชาติได้กลมกล่อม

 

 

 

 

หลังจากไปอัมพวาก็ไปตลาดน้ำดำเนิน เพราะไม่

ไกลกันขับรถไปอีก 13 กม. ไม่ไกลจากตลาดน้ำอัมพวา

ไปถึงเป็นช่วงบ่าย 3 แล้ว ไม่ค่อยมีแม่ค้าขายของ

คนขายบอกว่าที่นี่จะคึกคักในช่วงเช้า ไม่เคยไป

ก็ไม่รู้นึกว่าจะเหมือนตลาดน้ำอัมพวา แวะไปไม่ถึง

ครึ่งชั่วโมง ก็ยูรถกลับไปที่ตลาดท่าคา (เป็นตลาดเช้า)

รู้ทั้งรู้ว่าเค้าเป็นตลาดเช้าแต่ก็อยากไปดูบรรยากาศ

เลยขับรถเข้าไปสักนิด จากถนนใหญ่เข้าไปร่วม 6 กม.

 

 

 

 

 

 

หลังจากไปเที่ยวตลาดน้ำจนหนำใจแล้ว

ก็ไปเที่ยวต่อที่ดอนหอยหลอด แวะไปกินข้าว

ไม่รู้ว่าร้านไหนอร่อยบ้าง แต่ร้านที่ไปกินอาหาร

ไม่มีความอร่อยเลย โคตรเค็ม โดยเฉพาะยำไข่แมงดา

กินกันแบบเซ็งๆ ถือซะว่ามาชมบรรยากาศ _(* v *)_

นั่งกินไปเรื่อยๆ ลมพัดเย็นสบาย พอกล้อมแกล้มลบ

ความเซ็งในความไม่อร่อยของอาหารไปได้มาก

 

 

 

 

 

ตอนแรกกะจะกลับเข้าบ้านเลย แต่เจ้าน้องสาว

บอกว่าจะแวะซีคอนไปซื้อมือถือ ไปช่วยเลือก

กว่าจะได้กลับบ้านก็ปาไปสี่ทุ่ม วันนี้เดินมาก

รู้สึกเมื่อยขา จะไปนวดเท้าก็ดึกแล้ว เลยมาอัพได

ดีกว่า ถ้าไม่อัพวันนี้ก็คงต้องดองไว้ จะไม่อัพเลย

 

 

 

 

 

 

เวลาหายก็หายไปเป็นเดือน เวลาอัพก็รู้สึกช่วงนี้

จะบ่อยหน่อย มีทริปที่ไปงานแต่งเพื่อนที่แม่สอด

ยังไม่ได้อัพอีกเช่นเคย อยากขยันเขียนเหมือนปิ๊กกี้

แต่ความขี้เกียจมักมาก่อนเสมอ ง่วงแล้วไปนอนดีกว่า